weg1Soms beloop je een weg met zoveel pijn en tegenslag dat je uitgeput raakt. Elke keer mag je de MOED weer bij elkaar rapen om verder te gaan.
Maar er komt een punt dat je zo moe kan zijn dat je je afvraagt waarom zou ik deze dagelijkse kwelling nog langer dragen. De fysieke pijn neemt zo de overhand dat nog maar weinig plezier je kan raken. Constant is daar weer die uitzichtloze pijn die maar niet weg lijkt te gaan.

Sociale contacten worden te veel en mensen tonen steeds minder interesse om je in je PIJN-verhaal bij te staan.
De machteloosheid en je deprimerende aanwezigheid wordt ze te veel. Want iedereen heeft het druk, zijn eigen zwaarte in zijn leven te dragen en hebben daarom heen, vooral ruimte voor luchtigheid.

Je wordt volledig op jezelf terug geworpen. Uitgenodigd een zuivere relatie met jezelf aan te gaan.
Te schrappen in je leven wat er niet toe doet, ruimte te scheppen om diep te kunnen luisteren wat je NODIG hebt om te kunnen genezen.

Als ik luister naar PIJN, voel ik dat het door mij gedragen wil worden. Als een kind dat liefdevol benaderd wil zijn. Zich welkom wil voelen i.p.v. een afwijzende blik: “wanneer pijn, ga jij nu eens weg?”
Adem, ruimte en liefde heeft mijn lichaam nodig zodat de pijn mij los kan laten i.p.v. dat ik steeds mijn best er voor doe.
Want weet je je hoofd heeft altijd het idee dat als je pijn hebt, je ergens zoals je leeft FAALT.
Maar is pijn falen?
Of is het een liefdevolle uitnodiging dieper te vallen in de ervaring als ZIEL?

Oordelen, zelfverwijt en zelfanalyse heeft nog nooit de genezing goed gedaan.
Heel veel liefde, afstemming en goede verzorging wel!
Dus Pijn nodigt uit, hoe ondragelijk het ook is, hoe vaak je er ook doorheen zit, een GROOT HART op je weg te laten schijnen.

Je bent verdomde STERK om elke dag deze pijn weer te kunnen dragen.
Heb jezelf LIEF, want je doet het zo GOED en ik ben zoooooo trots op je!!!
Nodig jezelf maar uit, elke keer weer de pijn in jezelf te mogen ontmoeten, te ademen en te klinken welke stem daar gehoord wil zijn. Zodat ALLES wat het als gevoel in je aanraakt er volledig mag ZIJN.

Gelinde Hengst, www.terravoice.nl